Η Ανάλυση Ως Η Θεμελιώδης Επιστήμη Του Σύμπαντος

 Η Ανάλυση Ως Η Θεμελιώδης Επιστήμη Του Σύμπαντος

Με τις αισθήσεις που έχουν όλα τα όντα στο σύμπαν, οι οποίες είναι κατά βάση η όραση, η ακοή, η όσφρηση, η γεύση κι η αφή, συν τις όποιες τηλεισθήσεις, είτε ακόμα και τις υπεραισθήσεις των υπερανθρώπων, παρατηρούνε γύρω τους το περιβάλλον και το συναισθάνονται.

Στις αρχαϊκές κοινωνίες, όπου δεν είχε αναπτυχθεί ούτε στίγμα πολιτισμού, οι αρχάνθρωποι βλέπαν τα κλαδιά στα δένδρα και μία απλή και βασική ανάλυση διαπυστώσανε ότι τα κλαδιά θα μπορούσαν να τα χρησιμοιποιήσουν ως όπλα στο κηνύγι τους, είτε έστω ως φόβιστρο, με το οποίο διώχνανε τα σαρκοφάγα αρπακτικικά από την ήδη νεκρή λεία τους, έτσι ώστε να κόψουν κάποιο κομμάτι για να θραφούν και γρήγορα γρήγορα να απομακρυνθούν, διότι τα αρπακτικά καραδοκούν και θέλουν και εκείνα να φάνε την λεία τους, όπως και ο αρχάνθρωπος, εφόσον τα μέλη της ομάδας των αρχανθρώπων σιγά σιγά αποχωρούν προσεκτικά και εκείνοι απο την τοποθεσία, έχοντας όμως καταφέρει να αποκομίσουν τροφή.

Νεότερα είδη homo τρώγανε καρπούς και φρούτα πλέον και όχι ωμό κρέας, αλλά οι κοινωνίες τους περιορρζότανε στα μέλη της οικογένειάς τους.

Ο πρώτος homo επί της Γης, ο οποίος έφτασε πλέον στο σημείο να λέμε πως είχε πολιτισμό είναι ο homo erectus, ο οποίος φαίνεται να ξεχωρίζει ως νέα μετάλλαξη. Homo erectus που σημαίνει ορθός άνθρωπος και εμφανίστηκε περίπου 1.700.000 χρόνια πριν. Έβλεπε τη φύση, τα χρώματα στα άνθη με κάποιες πρσμίξεις με κάποια άλλα υλικά, πιθανότατα αναλύοντας από τη μία το υλικό που θα μετέτρεπε το χρώμα των ανθών σε μπογιά, αλλά και το ίδιο το χρώμα απο ανθούς, είτε ότι άλλο, δημιούργησε τις πρώτες σπηλαιοιγραφίες.

Η ανακάλυψη της φωτιάς εικάζω πως ήταν γεγονός ήδη, από την εποχή του homo erectus, την οποία ανακάλυψε μετά από πολλά πειράματα, μέσα από τα οποία εν τέλει γνώρισε, όχι μόνο πως να βάζει φωτιά, αλλά και πως να μαγειρεύει τροφές.

Ο γηραιότερος στην ομάδα, καθώς ήταν και ο πιό έμπειρος σε γνώσεις, μετά από ανάλυση, στις ιδιότητες των βοτάνων και μετά απο πειραματισμούς, ανακάλυψε ιατρικές αλοιφές που επουλώνανε τραύματα, είτε ακόμα καιι φάρμακα προς κατάπωση ακόμα και για παθολογικούς λόγους. Να αναφέρω εδώ ότι σε όλους μας, οι γνωστοί σκύλοι όταν έχουν ενοχκλήσεις στο έντερο, πηγαίνουν και τρώνε χόρτα, που τους βοηθούν στην αφόδευση. Οι Erectus φαίνεται από ευρήματα να είχαν διάφορα εργαλεία, όπλα και αποθηκευτικά αγγεία, αλλά και κάποιων ειδών σκεύη.

Περίπου την εποχή που εμφανίζεται το μοσχάρι ωσ ζωντανό και βρίσκεται κάπου κοντά στην απαρχή του homo Erectus και είναι εύκολο το συμπέρασμα, ότι δηλαδή συντελέσθη γενετική μετάλλαξη περιορίζοντας το βίσσωνα, όταν για γενεές βρέθηκε σε περιορισμένους χώρους, τους οποίους κατασκευάζανε με αρχαϊκούς τρόπους οι homo erectus εξημερώνοντάς τους για να αποκομίζιυν γάλα, κρέας, λίπος, δέρμα και κέρατα. Παρόμοια περίπτωση είναι η κότα, το κατσίκι, το πρόβατο, αλλά και το αγριογούρουνο, το οποίο σιγά σιγά υπό περιορισμό μεταλλάχτηκε στο γουρούνι που ξέρουμε μέχρι σήμερα. Ίσως ακόμα να εξημερώνανε και ζέβρες και άλογα, ώστε να τα ιππεύουνε χρησιμοποιώντας τα για τις μεταφορές τους ή και για το κηνύγι.

Πολύ σύντομα διαπίστωσαν οι Erectus ότι με τις "άναρθρες", κατά τα άλλα, κραυγές τους καταφέρνανε να δώσουνε στίγμα στον συνάνθρωπό τους, αλλά τους φαινότανε πολύ φυσιολογικό να χρησιμοποιούνε τη γενικότερα συμπαντική γνώση, την τηλεπάθεια, γνωστή σε όλο το σύμπαν, όπου υπάρχουν νοήμονα όντα, ώστε να μεταδίδουν ο ένας στον άλλον εικόνες, κίνηση και συναισθήμτα με τρόπο τον οποίον χρησιμοποιούν και όλα τα ζώα σε κάποιο βαθμό. Η πρώτη ανάγκη για τον αρχάνθρωπο και τον πολιτισμό του, ήταν να βρει έναν τρόπο να καταγράφει γνώσεις τις οποίες θα μπορούσαν να αποκωδικοποιήσουν οι μεταγενέστεροι. Μετά τις πρώτες αναλύσεις σε φυτά και σε ζώα, όπως για παράδειγμα με κάποιου είδους, κολλώδη ουσία, όπως το γάλα της συκιάς ανεμειγμένο με χρώμα από ανθούς, δημιούργησαν τις πρωταρχικές μπογιές, έτσι ώστε να ζωγραφίζουν στα τοιχώματα των σπηλαίων και κατέγραφαν εικόνες που βλέπανε, είτε εικόνες που φανταζόντουσαν, κάτι που είναι και αυτό πληροφορία που εύκολα αποκωδικοποιείται από τους μεταγενέστερους.

Όσον αφορά τη φωτιά βρίσκομαι σε θέση να γνωρίζω πως την ανακάλυψαν, όμως φαντάζομαι πως στις αρχές χρησιμοποιούσαν πέτρες τις οποίες όταν τις τρίβανε χτυπώντας τες με δύναμη δημιουργούσαν σπίθα. Εύκολα εύκολα και με μικρή ανάλυση συλλάβανε την ιδέα ότι ξερά χόρτα μπορούνε εύκολα να αναφλεκτούνε και στη συνέχεια να φουντώσουνε τη φλόγα τοποθετώντας πλαγίως ξερά κλαδιά. Με αυτή τη φωτιά ζεσταίνανε τις σπηλιές τους, αλλά απομακρύνανε και τα επικίνδυνα ζώα τα οποία φοβούντω τη φωτιά. Γρήγορα γρήγορα ανακαλύψανε την πρώτη χύτρα, είτε κατσαρόλα,, είτε τσουκάλι η οποία φαντάζομαι ήταν κατασκευασμένη από κάποιου είδους πυλό και στηριζότνε πιθανώς σε δύο ισχυρές διχάλες μπηγμένες στη γη, είτε ακουμπώντας στις τέσσερις πλευρές της σε χοντρούς λίθους, όπου ενδιάμεσα η φωτά μαίνετω. Μέσα στη χύτρα βάζανε νερό, είτε και λίγο λίπος από ζώο και βράζαν από λαχνικά, μέχρι όσπρια ή ακόμα και κρέας ή ρίζες όπως η πατάτα. Πολλές παραπλήσιες τεχνικές ανακαλύφθηκαν με ανάλυση, έτσι ώστε να καταναλώνουνν τροφές υγιεινές χωρίς τοξίνες, εύκολες στο μάσημα και θρεπτικές στη βρώση.

Οι αρχάνθρωποι πέρα από τις χύτρες δημιουργούσαν αγγεία από πυλό για να αποθηκεύουν καταρχάς νερό εντός των σπηλαίων, αλλά ίσως και λίπος από ζώα το οποίο μάλλον το χρησιμοποιούσν στο μαγείρεμα, αλλά και για να αλοίφουν το κορμί τους για να το διατηρούνε θερμό. Εδώ να πω ότι ακόμα και σήμερα, οι Εσκιμώοι στο βόρειο πόλο αλοίφονται με λίπος από φώκια ή φάλαινα για να παραμένει το κορμί τους ζςστό.

Ένα άλλο πράγμα που ανακαλύψανε οι αρχάνθρωποι είναι ότι με τη γούνα των ζώων μπορούσαν να κατασκευάσουν ζεστά ρούχα χρησιμοποιόντας έντερα  ως κλωστή στα τελειώμαατα. Από τις πατούσες των ζώων δημιούργησαν τα πρώτα αρχέγονα υποδήματα, αλλά ακόμα ακόμα μετγενέστερα εφήβραν το τόξο, το οποίο ήτω απλά ένα εύκαμπτο είδος ξύλου στου οποίου τις άκρες έσφιγγαν και έδεναν με κάποιο γερό κόμπο ένα χοντρό κομμάτι από τεντωμένο έντερο. Τα βέλη ήτω κλαδιά ίσια και σχετικά λεπτά τα οποία ακονίζανε με πέτρα την οποία είχανε σμιλέψει ώστε να μπορεί να κόβει. Αυτού του είδους το μαχαίρι το έπιανε ο αρχάνθρωπος με ολόκληρη την παλάμη. Δεν θα μου φαινότανε περίεργο στη μύτη του βέλους να αλοίφανε και κάποιου είδους δηλητήριο, όπως του σκορπιού, έτσι ώστε να ακινητοποιήσουνε το θήραμα. ΄|σως ακόμα και το δηλητήριο φιδιού, ώστε και ένα μόνο βέλος, μιάς και το δηλητήριο προκαλεί παράλυση, να ήταν αρκετό ώστε να κερδίσουνε τη μάχη στο κηνύγι με το θήραμά τους. Σίγουρα βέβαια θα έπρεπε να υπολογίσουν την ποσότητα του δηλητήριου, έτσι ώστε να είναι κατάλληλο προς βρώση το θήραμα, αφήνοντάς το ακινητοποιημένο και όχι νεκρό και δηλητηριασμένο. Ο αρχάνθρωπος πολύ γρήγορα δημιούργησε εργαλεία και όπλα συνδυάζοντας ξύλο και πέτρα ενώνοντάς τα με έντερα, είτε σκληρά ελαστικά κλαδιά που βρίσκουμε στη ζούγκλα και έχουν μεγάλη αντοχή.

Διάφορα αγαλματίδια στη Γη υης πανγήινης θεάς Γαίας φτιαγμένα από πυλό ή πέτρα σε ολόκληρο τον πλανήτη, κάτι που σημαίνει ότι είτε εβρίσκεντω σε επαφή, είτε γνωρίζανε όσο μακρυά και αν ήταν εικόνες, έννοιες και λατρείες με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, όπως τα περιστέρια ακόμα και σήμερα βρίσκονται σε μία πλατεία μακρυά από μία άλλη, ξφνικά αρχίζουν να πετάνε όλα μαζί, ενώ κατά τα άλλα, τα μεν δεν έχουν στο οπτικό τους πεδίο τα δε. Εδώ πρέπει να σημειώσω ότι τα όντα όλα έχουν αισθητήρες οι οποίοι νιώθουν, με κάποιο μυστήριο τρόπο, μέχρι και κοντινούς πλανήτες, αλλά και τις ευθιγραμμίσεις με ολόκληρα αστρικά συτήματα, ενεργειακά διαπαλνητικά καθεστώτα, τα οποία είναι και τα πρώτα νευρωνικά κυκλώματα που χαράζονται στο παντελώς άπλαστο εγκέφλο του νεογνού τη στιγμή που γεννιέται και είναι οι ενστικτώδεις τάσεις που θα έχει για πάντα, τα οποία ονομάζουμε ζώδια κι εν συνεχεία του ανθρώπου, ο οποίος δημιουργεί, όπως είπα, τα βασικά ένστικτα δίνοντας βέβαια περιθώριο σε αυτόν να τα διαχειριστεί συνειδητά στην πορεία της ζωής του και να προσαρμοστεί σε αυτά.

Θα σταθώ τώρα να αναλύσω λίγο τις κραυγές που βγάζανε οι αρχάνθρωποι homo Erectus, οι οποίες δεν ήταν ενός μόνο είδους. Ανάλογα με τον τρόπο της κραυγής μπορούαν να δηλώσουν επερχόμενο κίνδυνο, νίκη στο κηνύγι, κάλεσμ προς συνάντηση και φαντάζομαι κι αρκετά άλλα. Σε φ΄ση ενώπιος ενωπίο χρησιμοποιούσαν την αρχέγονη γλώσσα του σώματος παράλληλα με εικόνες, αλλά και στιγμιότυπα που περιείχαν κίνηση με τηλεπαθητικό τρόπο. Φτάνω τώρα στο σημείο να ανακαιφαλαιώσω τς πρώτες γνώσεις που αποκόμισε o homo Erectus από την ίδια την φύση μέσω της ανάλυσης αυτών που έβλεπε. Τις μπογιές γαι τις σπηλαιογραφίες, διάφορα είδη επουλωτικών αλοιφών και λοιπ'ων φααρμάκων καθώς και την παρασκευή εργαλείων και όπλων ακόμη και τέτοιου τύπου που συνδυάζει ορυκτά και ξύλα. Επίσης βλέπουμε τον πρώτο υποτυπώδη κώδικα επικοινωνίας με κάποιων διαφορετικών τύπων κραυγές, αλλά και την τηλεπάθεια. Την φωτιά και την ιδιιότητα του πυλού να στερεοπιείται ώστε να κατασκευάζει καζάνι, δοχεία, αλλά και αγαλματίδια της πανγήινης θεάς Γαίας.

Εδώ να προσθέσω πως  περιόρισε ή καλύτερα να πω, έκανε φιλικά σε αυτόν και εξημέρωσε κάποια ζώα για να αποκομεί από αυτά διάφορα αγαθά, όπως το γάλα, τα αυγά, τη γούνα, το κρέας, ίσως ακόμα και τα κέρατα που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ώς όπλα ή φετίχ.

Θέλω να επισημάνω τώρα τον λόγο για τον οποίον δημιουργούσαν σε όλο το πλανήτη αυτά τα αγαλματίδια της θεάς Γαίας, ο οποίος λόγος, είναι ότι εκείνοι οι άνθρωποι, οι homo Erectus είχαν ανάγκη να λατρεύουν κάτι το ανώτερο και το αποδώσανε στη θεά Γαία διότι εκείνη έφερνε στον κόσμο ζωή. Ήταν σύμβολο της θεάς μάνας όπως η μάνα Γη.

Περνώντας χιλιετίες το γνήσιο παιδί του πλανήτη Γη βρήκε τρόπους να επεξεργάζεται το ξύλο και να χτίζει υποτυπώδη σπίτια, είτε εάν θέλετε καλύβες, πιθανώς με καλάμι μπαμπού σε πρώτη φάση. Οι κοινωνίες τους βασίζονταν στον γηραιότερο και την γηραιότερη σύντροφό του, ακόμα και αν αυτοί είχαν ήδη αποβιώσει, όμως οι θνώντες είχν ήδη παραδώσιε τα ινία του φύλαρχου και όλη τους τη γνώση και τη φιλοσοφία του, ίσως πιθανόν στον πρωτότοκό τους γιό και τη σύντροφό του, διότι λίγο πριν αποβιώσει ο φύλρχος ένιωθε ότι ο θάνατός του πλησίαζε και έτσι είχε όσο χρόνο χρειαζότανε για να μεταλμπαδεύσει τις μεθόδους  του, τις γνώσεις του και τα ένστικτά του. Είναι πιθανόν να γνώριζαν ήδη οι erectus  την πανάρχαια γητεία του αίματος, έτσι ώστε ότι δεν μπορούσε ο φύλαρχος να μεταδώσει στον διάδοχό του, το έδινε με μία στγόνα αίμα όπου ο πρωτότοκος δοκίμαζε με την γλώσσα και την κατάπινε.

Όπως λέει και ο Ερμής ο Τρισμέγιστος στο αίμα υπάρχει όλη η ψυχολογία του ανθρώπου, οι γνώσεις του, οι μεθοδολογίες του τις οποίες εκλάμβνε ο μυόμενος γιός και από κει και ύστερα ακόμα και αν δεν κατείχε συνειδητά όλη τη σοφία του φύλαρχου πατέρα του, τη στιγμή που θα χρειαζόταν να πράξει αυτό που θα έπραττε ο πατέρας του, η γνώση γινόταν άμεσα κτήμα του συνειδητά και έδινε τη λύση ως δια μαγείας με μυστηρικαό τρόπο. Αυτό είναι το είδος της κοινωνίας του homo Erectus,. Είναι η πρώτη μορφή σθγκροτημένης κοινωνίας καθώς φαντάζομαι είχαν μοιραστεί και οι ρόλοι, όπως για παράδειγμα ο φύλαρχος και αρχικηνυγός, αλλά και κάποιου είδους ιερέας και ιατρός. Οι γυνίκες φροντίζανε τα παιδία και τα εξημερωμένα ζώα. Οι τεχνίτες που κατασκεύαζαν όπλα, εργαλεία, σλλά είχαν και γνώση επεξεργασίς του ξύλου. Όσον αφορά το μαγείρεμα, την επεξεργασία δερμάτων των ζώων για παρασκευή ρούχων και υποδημάτων, φαντάζομαι θα ήταν υπεύθυνες οι γυναίκες της φυλής, οι οποίες μέσα στην σχετικώς ασφλή σπηλιά τους μπορούαν και εκείνες ν συνεισφέρουν στα κοινά όλης της ομάδας (κοινωνίας).

Όπως είπα πρωτύτερα οι φυλές βασίζεντω σε μια μεγάλη οικογένεια, αλλά μέσα σε μία μεγάλη ζούγκλα η φυλή δεν ήταν μόνο μία. Υπήρχαν κι άλλες, όμως περιέργως ταυτόχρονα αναπτύξανε ίδιου τύπου τεχνικές, μεθόδους και γνώσεις. Εδώ πρέπει να σημειώσω πως οι  Erectus διαφορετικές ομάδες ή να πω αλλιώς φυλές των ήταν ειρηνικές μεταξύ τους και όχι μόνο, αλλά μπορεί να συνεργάζεντω στο κυνήγι σε περίπτωση που αντιμετωπίζανε κάποιο ογκώδες, βίιαιο κι επικίνδυνο θήρμα, ενώ στο τέλος οι κηνυγοί από κάθε φυλή, κατυλισμό πίρνανε δίκαια το μερίδιό τους από τη λεία.Οι Erectusγνώρισαν τα φρούτα, τους καρπούς, αλλά ίσως ακόμα ακόμα να είχαν δημιουργήσει τοποθεσίες όπου τα φυτεύανε και τα θερίζανε όταν καρποφορούσανε, έτσι ώστε να τα έχουνε εύκολα και ανά πάσα στιγμή στη διάθεσή τους. Με μία μικρή ανάλυση καταλήξανε σε μία μέθοδο να σκάβουνε λάκους, να τους καλύπτουνε με καλάμια και πλατιά φύλλα, έτσι ώστε ν δημιουργούνε παγίδες για ζωντανά που ήθελαν να εξημερώσουνε, είτε για να εκμεταλλευτούνε το κρέας, τη γούνα ή ακόμα και τα κέρατά τους. Εδώ τώρα θέλω να μπω σε ένα λίγο πιό βαθύ κεφάλαιο της ανάλυσης χωρίς καθυστέρηση και να πω το εξής. Είπα πριν ότι με τις κραυγές τους από απόσταση γνώριζαν ο ένας τον άλλον από τη χροιά της φωνής, αλλά και από το συναίσθημα που αποδίδεται από τον ήχο. Λοιπόν στάθηκαν οι γηραιοί και αναλύσανε τους φθόγγους που μπορεί να αναπαράξει η ανατομία του στόματος του ανθρώπου με την γλώσσα, τα χείλια και τα δόντια, αλλά και με τον ουρανίσκο.

Στη συνέχεια θελήσανε τις τηλεπαθητικές εικόνες να τις σχεδιάσουνε με κάποια σύμβολα, είτε ήτω στατικές είτε περιείχαν κίνηση. Μετά από αυτήν την πρώτη ανάλυση και την ανάγκη τους να καταγράψουνε το όραμα που μεταδίδουν τηλεπαθητικά καταλήξανε στις πρώτες γήινες γλώσσες, όπως η γραμμική Α στη συνέχεια συνέχεια η γραμμική Β, αλλά μετέπειτα τα αιγυπτιακά ιερογλυφικά, όπου κάθε ένα γράμμα συμβολίζει μία πρόταση, είτε έστω ένα μέρος μίας πρότσης. Παρόλα αυτά ακόμα και τα ιερογλύφικά πρέπει να τα διδάξει ο γηραιότερος στο νεότερο διότι με ένα και μόνο σύμβολο δεν γνωρίζουμε το πως να προφέρουμε την εκάστοτε λέξη πρόταση.

Η πρώτη γλώσσα η οποία είναι άριστη ανάλυση και απόδοση φθόγγων επακριβώς, ήταν τα αρχαία ελληνικά, όπου για να τα μιλήσει κανείς θα έπρεπε απλά να ξέρει πως να σχηματίζει το εκάστοτε γράμμα με κινήσεις του στόματος και της γλώσσας ώστε να το προφέρει .

Οπωσδήποτε θα έπρεπε να γνωρίζει και το νόημα της λέξης που προφέρει είτε αλλιώς την έννοια, αλλά αυτό είναι πλέον σχετικά πολύ πιο απλό από τα πρώτα ιδεογράμματα και πλέον αυτή η ελληνική γλώσσα αποτελεί και τον πρώτο βασικότερο κώδικα επικοινωνίας, βάσει ευρημάτων από εξωγήινα αεροσκάφη που έχουν αρχάια ελληνικά χαραγμένα στα τοιχώματά τους, κάτι το οποίο είναι πλέον τρανή απόδειξη ότι και τα νοήμονα όντα σε όλο το σύμπαν ακολουθούν λίγο πολύ το γήινο μοτίβο νοήμονος όντος.

Η ελληνική γλώσσα και η γραμματική της είναι ό,τι ακριβώς χρειάζεται ένα νοήμον ον στο σύμπαν για να περιγράψει αυτό που συνέβη, αυτό που συμβαίνει αλλά και αυτό που πρόκειται να συμβεί, συμπεριλαμβάνοντας εικόνες, δράση, αλλά και έννοιες οι οποίες δεν είναι με κανέναν τρόπο απτές ή οφθαλμοφανείς. Για να ορίσω λοιπόν το τι σημαίνει η ελληνική γλώσσα θα την ονομάσω ως ένα κρυπτογραφημένο κώδικα μέσω του ποίου πολύ εύκολα μπορούμε να περιγράψουμε, αν όχι τα πάντα που αντιλαμβάνονται τα νοήμονα όντα, τότε σίγουρα σχεδόν τα πάντα.

Θα συνεχίσω μπαίνοντας σε ένα νέο κεφάλαιο που λέγεται αστροφυσική η ίσως αστρονομία. Επιστήμες που προκύπτουν και αυτές από την παρατήρηση και την ανάλυση. 

Εδώ να πω πως το πρώτο ρολόι ήταν ένας πάσσαλος μπηγμένος κάθετα στην επιφάνεια της γης. Όσο η γη περιστρεφόταν γύρω από τον εαυτό της η σκιά του πασσάλου άλλαζε κατεύθυνση έως ότου νύχτωνε και η σκιά όλο και έφθινε μέχρι να εξαφανιστεί. Βέβαια αυτό συμβαίνει μόνο στη χάση της Σελήνης, όπου η Σελήνη είναι πλήρως σκοτεινή, ειδάλλως δημιουργούσε και τότε σκιά. Με τα αγνά μυαλά των αρχάνθρωπων ήταν πολύ απλούστερο από ό,τι σήμερα ότι όταν έχει περισσότερο κρύο δηλαδή το χειμώνα ο ήλιος έφεγγε λιγότερο χρόνο από ό,τι το καλοκαίρι. Επίσης απλό ήταν πιστεύω να αντιληφθούν ότι η άνοιξη και το φθινόπωρο ήταν παρόμοιες εποχές του χρόνου ή να πω καλύτερα της περιφοράς της γης γύρω από τον ήλιο. Δεν νομίζω να το θεώρησαν ιδιαίτερα δύσκολο το να φτάσουν στο συμπέρασμα του ότι η τροχιά της γης είναι ελλειπτική και όχι μόνο αυτό, αλλά και το ότι το καλοκαίρι η γη βρίσκεται λίγο πιο κοντά στον ήλιο από ό,τι τον χειμώνα. Αυθαίρετα λοιπόν οι αρχάνθρωποι είτε ίσως λίγο μεταγενέστερα, όντας λίγο πιο προηγμένοι, διαιρέσανε την περιφορά της γης σε 12 μήνες από 30 περίπου μέρες το μήνα. Η κάθε μέρα είχε 24 ώρες όσον αφορά την περιστροφή της γης γύρω από τον εαυτό της, με 60 λεπτά την ώρα και 60 δευτερόλεπτα το λεπτό. Χωρίς μεγάλη δυσκολία και μέσω ανάλυσης βρήκαν τη μεγαλύτερη μέρα του χρόνου (το θερινό ηλιοστάσιο) και τη μεγαλύτερη νύχτα (χειμερινό ηλιοστάσιο). Επίσης με την ίδια ευκολία βρήκαν τις ισημερίες και ονομάσανε τις 4 εποχές του χρόνου.

Κάτι εξίσου απαραίτητο όπου ο αρχάνθρωπος κλήθηκε να απαντήσει και να βρει λύση ήταν θέματα γεωμετρίας κατά βάση και όπως καταλαβαίνετε η άλγεβρα ήταν και αυτή απαραίτητη, έτσι ώστε να μπορούν να γίνουν πράξεις. Μέτρα και σταθμά δεν είχαν ακόμα επινοηθεί, όμως η μέθοδος με το πατρόν και το καλούπι ήταν υπεραρκετά για να παράγουν κομμάτια ξύλου, είτε πέτρας, είτε οτιδήποτε ήθελαν να δώσουν μορφή και μέγεθος με τις ίδιες διαστάσεις. Όσον αφορά την άλγεβρα και τους αριθμούς οι αρχάνθρωποι χρησιμοποίησαν το δεκαδικό σύστημα για να κάνουν πράξεις καθώς και τα δάχτυλά τους ήταν και είναι δέκα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι παραδείγματος χάρη νοήμονα όντα σε άλλο πλανήτη με τρία δάχτυλα σε κάθε χέρι δεν θα μπορούσαν να έχουν άλγεβρα και ολόσωστα μαθηματικά με 6 ψηφία.

Μία βασική τεχνική που χρησιμοποιήθηκε προς την απόκτηση γνώσης είναι το πείραμα, αλλά και από το πείραμα και τα αποτελέσματα του σίγουρα πρέπει να τα περάσουμε από ανάλυση για να βγάλουμε έγκυρα πορίσματα και συμπεράσματα.

Θέλω τώρα να αναφερθώ στην εφεύρεση του τροχού. Το πιο πιθανό είναι να πήραν την ιδέα από βότσαλα στρογγυλεμένα είτε από μπάλες όπως οι χιονοστιβάδες όταν παρατήρησαν ότι προχωρώντας στο έδαφος η τριβή ελαχιστοποιείται και έχουμε ομαλή κίνηση. Εικάζω πως κορμοί δέντρων σε σειρά μετέφεραν αντικείμενα βαριά όπως τσουκάλια, είτε δοχεία, είτε μάζες πηλού, με τρόπο τέτοιον ώστε ο πίσω κορμός που πλέον έβγαινε από την πλατφόρμα μεταφερόταν από τον αρχάνθρωπο στην μπροστινή θέση έτσι ώστε να συνεχιστεί η κύλιση. 

Μεγάλος σταθμός σε αυτό ήταν η ανακάλυψη της επεξεργασίας των μετάλλων, οπότε οι κορμοί περιορίστηκαν σε ρόδες που εφαρμόζανε μόνιμα στην πλατφόρμα με μεταλλικές βάσεις και πολύ γρήγορα ανακάλυψαν ότι αυτά τα πρώτα κάρα θα μπορούσαν να τα σέρνουν ζέβρες, είτε άλογα. Επίσης χοντροί κορμοί με το κατάλληλο σμίλευμα γίνανε τα πρώτα κανό και άλλα κλαδιά τα πρώτα κουπιά, έτσι ώστε να μπορούν να διασχίσουν ποτάμια προς ανακάλυψη νέων τοποθεσιών, είτε μόνο και μόνο για λόγους αλιείας. Είναι πολύ πιθανό τα πρώτα κανό να τα κατασκευάζανε από καλάμια και να τα στεγανοποιούσαν με πλατιά φύλλα από δέντρα σε συνδυασμό με πηλό.

Θέλω τώρα να επιστρέψω λίγο στην άλγεβρα με 6 ψηφία και να σας αποδείξω ότι μπορεί ένας πολιτισμός να βασίσει όλα τα μαθηματικά εκεί με μερικά παραδείγματα που θα σας παραθέσω.

Τα ψηφία είναι ας πούμε τα εξής 0, 1, 2, 3, 4, 5.

Το 5 είναι το ολόκληρο είτε αλλιώς 5+5 = 20

3+4 = 5+2 όμως το 5 είναι όπως είπαμε το ολόκληρο. Άρα και επομένως έχουμε 5 + 2 = 12.

Τώρα μια απλή πρόσθεση με τρεις αριθμούς. 

  241

  304

    25

1130

Μαθηματική άλγεβρα με 6 ψηφία βγάζει ακριβώς αυτό το αποτέλεσμα.

Όσον αφορά τη φυσική είναι πολύ εύκολο να κατανοήσει και ο απλός νοήμων αρχάνθρωπος τι σημαίνει διάλυμα όταν για παράδειγμα ανακατέψει αλάτι (χλωριούχο νάτριο) από τις αλυκές σε ένα δοχείο με γλυκό ποταμίσιο νερό έως ότου γίνει ένα ενιαίο υγρό.

Όσον αφορά τη μηχανική εύκολα θα διαπιστώσει κανείς ότι ασκώντας μια δύναμη σε μία επιφάνεια, η επιφάνεια ασκεί πίσω αντίδραση με το ίδιο μέγεθος δύναμης που της ασκήθηκε και μπορούμε να τη νιώσουμε με το χέρι μας είτε με ό,τι ενδιάμεσο τρόπο χρησιμοποιήσαμε για να ασκήσουμε αυτή τη δύναμη στην επιφάνεια. Τώρα σε ένα σημείο που περιστρέφεται επάνω σε έναν άξονα περιστροφής η δύναμη που χρειάζεται να ασκήσουμε για να περιστρέψουμε για παράδειγμα τον τροχό είναι όλο και μικρότερη όσο την ασκούμε μακρύτερα από τον άξονα περιστροφής.

Ο τροχός λοιπόν με μία μικρή ανάλυση πρέπει να έχει διάμετρο τέτοια ώστε η ροπή (απόσταση από τον άξονα που ασκούμε τη δύναμη επί την ασκούμενη δύναμη σε μέγεθος) να μπορεί να θέσει τον τροχό σε περιστροφή και τα άλογα είτε οι ζέβρες, είτε ακόμα και οι άνθρωποι ή ό,τι ζώο να μπορούν να έλξουν την πλατφόρμα, είτε κάρο, χωρίς σημαντική δύναμη. Να σταθώ λίγο στον τροχό και να πω ότι δύο τροχοί ενωμένοι με έναν λεπτό κορμό ακόμα και πριν την ανακάλυψη και την επεξεργασία του μετάλλου θα ήταν σωστή λύση, όμως πέτρες και χαλίκια στο διάβα τους πιθανώς να δημιουργούσαν τραυματισμούς και σπασίματα στην περίμετρο των τροχών, για αυτό φαντάζομαι πως οι αρχάνθρωποι προνόησαν και έντυσαν την περίμετρο ίσως με παχύ δέρμα, είτε με κάποιο ιδιαίτερα απλό, αλλά άγνωστο σε εμένα εν τέλει τρόπο, έτσι ώστε να τους κάνουν ανθεκτικούς σε χτυπήματα λογω της ανωμαλίας του εδάφους στο οποίο κυλούν. Σε κάποιες περιοχές της γης υπήρχαν και υπάρχουν ακόμα οι μουσώνες και για αυτό το λόγο οι αρχάνθρωποι χτίζανε τα σπίτια τους επάνω σε ψηλές ξύλινες κολώνες διότι σε κάποιες φάσεις του έτους το έδαφος πλημμυρίζει και οι κολώνες καλύπτονται πλήρως από νερό, έτσι ώστε το σπίτι τους βρίσκεται σε εκείνη τη φάση στην ευθεία με την πλημμύρα. Άλλος ένας πολύ καλός και σημαντικός λόγος που τους οδήγησε να αναπτύξουν την ιδέα της βάρκας μέσω της ανάλυσης περί των αναγκών τους, για να μπορούν να μεταφέρονται εκτός του σπιτιού τους για την εύρεση τροφής. Επίσης το ρύζι που ευδοκιμεί σε εκείνες τις περιοχές αλλά και η αλιεία, δηλαδή τα ψάρια ήταν από τα βασικά τρόφιμα που κατανάλωναν κάπου εκεί στην Ασία. Πολύ σύντομα οι άνθρωποι ανακάλυψαν την αναερόβια βράση είτε ζύμωση με το ζυμομύκητα που περιέχει το σταφύλι και δημιούργησαν το κρασί, αλλά κατασκεύασαν και τυρί, γιαούρτι και μπύρα με τον ζυμομύκητα μαγιά επ' ονόματι, περίπου στην εποχή που είχαν καλλιτεχνικές ανησυχίες, οπότε ζωγράφισαν στα αγγεία διαφορες παραστάσεις από μάχες, θεούς, θεές και ήρωες χιλιάδες χρόνια μετά την πρώτη δυναστεία των πρώτων αρχαίων Ελλήνων θεών, δηλαδή τη Γαία και τον Ουρανό. Η Γαία συμβολίζει το γνήσιο γήινο αρχάνθρωπο ενώ ο Ουρανός τους εισβολείς από άλλους πλανήτες. Βάσει της ελληνικής μυθολογίας ο Ουρανός ζευγάρωσε με τη Γη και βγήκαν τέσσερα διαφορετικά ανθρωποειδή. Οι Τιτάνες όπως ο λεοντοκέφαλος Κρόνος, οι Ουρανίδες όπως η Σουμεριανή θεότητα Λίλιθ που αναφερόταν στην Παλαιά Διαθήκη ως η πρωτόπλαστη, οι εκατόγχειρες όπου ήταν οι αρχαίες ινδουιστικές θεότητες με τα 6 χέρια και οι Γίγαντες με δύο σειρές δόντια, όλα τραπεζίτες όπως των γουρουνιών. Αλλά Γίγαντες θεωρούνται και οι Κύκλωπες με το ένα μάτι ανάμεσα στα φρύδια. Το ύψος των Γιγάντων υπερέβαινε τα 15 μέτρα όπως τα μετράμε σήμερα και ήταν βίαιοι και άνθρωποφάγοι.

Η τεχνολογία των όντων της τότε εποχής είναι σχεδόν άγνωστη. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι ήταν ικανοί να κάνουν αυτά που σήμερα θα τα λέγαμε θαύματα, να ανασταίνουν νεκρούς, να τηλεμεταφέρουν, να δημιουργούν σεισμούς, αλλά και η διάνοια τους όσον αφορά τη στερεομετρία, την αρχιτεκτονική και τις τέχνες του μυαλού ήταν με τα σημερινά δεδομένα ασύλληπτη.

Σε πρώιμες εποχές τα μαθηματικά, η φυσική, η χημεία, η αστρονομία έως και η αστρολογία δεν διαχωρίζονταν και όποιος τις κατείχε εθεωρείτο πανεπιστήμονας.

Θέλω εδώ να αναφέρω κάτι το αδιαμφισβήτητο, το ότι δηλαδή η περιστροφή της Σελήνης γύρω από τη Γη, βάσει των γνώσεων ακόμα και της Νasa είναι εν μέρει άγνωστη και μάλιστα φωτίστηκαν πολύ από το μηχανικό ημερολόγιο των Μάγιας, από το οποίο οι σημερινοί επιστήμονες λίγα καταλαβαίνουν. Μάλιστα το ημερολόγιο των Μάγιας σταματάει στις 25 Δεκεμβρίου 2012 όπου υπάρχει ευθυγράμμιση με το κέντρο του γαλαξία μας τη στιγμή που πραγματοποιείται μία πλήρης περιστροφή του γαλαξία μας γύρω από τον εαυτό του, η οποία διήρκησε 72.000 χρόνια.

Θα πω ποιος είναι ο λόγος για αυτό παίρνοντας σαν δεδομένο ότι το σύμπαν διαρκώς, ή έστω ακόμα, διαστέλλεται και θα πω ότι η επόμενη πλήρης περιστροφή του γαλαξία μας γύρω από τον εαυτό του θα διαρκέσει άγνωστο πόσα χρόνια, αλλά σίγουρα θα είναι περισσότερα από 72.000 χρόνια μιας και οι τροχιές μεγαλώνουν. Για αυτό και όταν κοιτάμε με τεχνητά μέσα έναν γαλαξία έχει το σχήμα σπείρας, η οποία όλο και διευρύνεται προς το διάστημα. Στο ζενίθ της διαστολής ενός γαλαξία εξαντλείται το αρχέγονο φως στον πυρήνα του, ο οποίος παράγει αστρόσκονη (quark) και πνοή (πνεύμα) και το quark γίνεται αντιύλη και αρχίζει πλέον ο γαλαξίας να αντιστρέφει την επέκταση του προς το διάστημα και αρχίζει να επιστρέφει προς το κέντρο του όπου πλέον είναι μία μαύρη τρύπα. Όταν λοιπόν όλος ο γαλαξίας απορροφηθεί στον πυρήνα του τα quark από αντιύλη μετατρέπονται πάλι σε ύλη και όλα αρχίζουν από την αρχή μέσα σε μία στιγμή.

Η απολύτως μυστήρια αλήθεια είναι ότι όλοι οι γαλαξίες προέρχονται από το κέντρο του σύμπαντος ως μια μικρογραφία του και στο τέλος εκεί όλα θα καταλήξουν. Θα γίνουν μία αχανής σφαίρα από αρχέγονο φως η οποία συμπεριλαμβάνει όλες τις διαστάσεις σε μία και σε μία μόνο στιγμή θα διαιρεθεί ξανά σε μπάλες από αρχέγονο φως, τους νεογνούς γαλαξίες και κατά αυτόν τον τρόπο δημιουργείται σύμπαν ξανά και ξανά, από πάντα και για πάντα σε έναν αέναο κύκλο όπου το φίδι δαγκώνει την ουρά του. Εδώ θα πω ότι η θεία σοφία του υπέρτατου Όντος δημιουργεί σύμπαν ξανά και ξανά με τον ίδιο συμπαντικό κώδικα, όπου η ανάλυση που θα βρουν τα νοήμονα όντα σε όλο τον κόσμο είναι πάντα η ίδια και τους οδηγεί πάντα στα ίδια είτε σε παρόμοια συμπεράσματα.

Τρία πράγματα σίγουρα είναι πάντα ίδια. Η ύλη, η ενέργεια και η ψυχή, είτε αλλιώς το πνεύμα. Επίσης κάτι που ήταν, είναι και θα είναι πάντα το ίδιο σε όλα τα σύμπαντα είναι η γη, το νερό, ο αέρας και η φωτιά και για αυτό το λόγο μάλιστα και το τετραγράμματο όνομα του θεού αποτελείται από 4 γράμματα όπου κάθε ένα από τα γράμματα συμβολίζει ένα από τα στοιχεία της φύσης, τα οποία είναι και τα τέσσερα απαραίτητα για να υπάρχει ζωή, είτε μιλάμε για ένα πλανητικό σύστημα είτε για έμβια όντα. Ο ήλιος που συμβολίζει τη φωτιά. Το φως ήταν ο βασικός λόγος για την ανάπτυξη των φυτών με τον αέρα που περιέχει ουσίες για την καύση των θρεπτικών συστατικών που λαμβάνουν τα φυτά από τη γη και η ουσία είναι το οξυγόνο ή ίσως και κάτι άλλο σε άλλους πλανήτες. Επίσης το νερό ή έστω κάτι υγρό για να ρέουν οι ουσίες στα αγγεία των φυτών έτσι ώστε να μεταφέρονται οι θρεπτικές ουσίες μέχρι το τελευταίο άκρο του φυτού.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι φαραώ θεωρούνταν γιοι του ήλιου, της βασικότερης δύναμης που συγκρατεί τους πλανήτες του πλανητικού συστήματος σε τροχιά. Ο Απόλλωνας ο θεός του φωτός ήταν εκείνος ο οποίος κληρονόμησε όλη τη γνώση από τον πατέρα του τον Δία και αποτελεί μετέπειτα τον βασικότερο θεό των Ελλήνων. Ο Απόλλωνας είχε την ικανότητα να ανασταίνει νεκρούς, όπως έκανε και στο γιο του τον θεό της ιατρικής Ασκληπιό όταν είχε πεθάνει. Θέλω τώρα να φύγω λίγο από την αστροφυσική και την αστρονομία και να εισέλθω στην παραδοσιακή αρχαία αστρολογία του Ερμή του Τρισμέγιστου, του γιου του Διός, ο οποίος το 9.000 π.Χ. έγραψε 42 βιβλία με όλες τις τότε γνωστές επιστήμες και μυστήριες μεθόδους και γνώσεις. Τα ζώδια των ανθρώπων είναι 12 όσοι και οι μήνες και καθορίζονται από την ευθυγράμμιση που έχει ο ήλιος με τη γη και το εκάστοτε αστρολογικό σύμπλεγμα. Τα ζώδια χωρίστηκαν με έναν ιδιαίτερα μυστηριακό τρόπο βάσει παρατήρησης της ιδιοσυγκρασίας των όντων, σε 3 ζώδια ανά στοιχείο της φύσης, τα οποία στοιχεία είπαμε πρωτύτερα είναι 4. Μία μέθοδος που βοήθησε καταλυτικά στην ανάλυση μυστηρίων του σύμπαντος και του συμπαντικού κώδικα είναι ότι στο σύμπαν υπάρχει μία άρρηκτη αλληλουχία. Για αυτόν λοιπόν τον λόγο ακόμα και τα ζώδια διαιρούνται στα τέσσερα στοιχεία του υπέρτατου και μοναδικού όντος που ονομάζει ο Ερμής ο Τρισμέγιστος ανώτερο νου και μάλιστα εκφράζει τη διασύνδεση ως ότι ο ανώτερος νους με δίαυλο το πνεύμα επικοινωνεί με τον εκάστοτε κατώτερο νου απανταχού αυτού του σύμπαντος. Ο δικός μου προσωπικός τρόπος για να εκφράσω αυτή τη διασύνδεση είναι ο εξής. Το Ων συνδέεται με το πνεύμα με το Ον. Όπως βλέπετε καθαρά Το Ων με ωμέγα είναι ένα ενώ τα όντα με όμικρον είναι όλα τα δημιουργήματα του μεγάλου υπέρτατου όντος. Βάσει ομοιοτήτων στην ιδιοσυγκρασία των ανθρώπων καταστάλαξαν στα 3 ζώδια του νερού, της φωτιάς, του αέρα και της γης. Η αλήθεια είναι ότι για μένα η αρχαία αστρολογία και το πώς προέκυψε μέσω ανάλυσης και εμπεριέχει όλη αυτή την μυστήρια αλληλουχία η οποία ισχύει απόλυτα, όπως και η μη επίσημα εγκεκριμένη φυσιογνωμική επιστήμη, μου φαντάζει ιδιαίτερα πιο δύσκολη από οτιδήποτε και να περιλαμβάνει η σημερινή χημεία όπως τη γνωρίζουμε. Η χημεία δεν έχει ούτε ένα στίγμα ανάλυσης παρά αποτύπωση παρατηρήσεων με τεχνικά μέσα και ετικετοποιήσεις. Εδώ θέλω να σταθώ λίγο στη γένεση του εκάστοτε σύμπαντος. Τη στιγμή λοιπόν που από το αρχέγονο φως που περιλαμβάνει ύλη, ενέργεια πνεύμα και χρόνο αρχίζει να επεκτείνεται και να διαχωρίζεται. Βγαίνει αρχικά αστρόσκονη ή αλλιώς quark και πνεύμα ή αλλιώς πνοή ή ίσως ζωτική δύναμη. Αρχίζει ο χρόνος να μετράει από το μηδέν και σιγά-σιγά εμφανίζονται σφαίρες διάσπαρτα από αρχέγονο φως οι οποίες είναι οι μήτρες για τους νεογέννητους γαλαξίες. Με κάποιου είδους αλυσιδωτή αντίδραση δημιουργούνται άστρα τα οποία μόνιμα εκπέμπουν φωτόνια και θέτουν σε τροχιά άμορφες μάζες ύλης οι οποίες σιγά-σιγά με τους αστρικούς ανέμους λειαίνονται και στρογγυλοποιούνται. Ο περιοδικός πίνακας των στοιχείων της χημείας είναι εν μέρει άκυρος και αφορά ένα απειροελάχιστο ποσοστό πλανητών στο σύμπαν και όχι όλους, ο οποίος μάλιστα δεν είναι καν ολόκληρος αλλά ακόμα και τα στοιχεία που φαίνονται και διαπιστώθηκαν αφορούν ένα τρομακτικά μικρό ποσοστό πλανητών στο σύμπαν.

Όπως είπα πρωτύτερα τα 4 στοιχεία της ζωής είναι τα μόνα απαραίτητα για να υπάρξει η ζωή, δηλαδή το νερό (Η2Ο) ή κάποιο άλλο υγρό εναλλακτικά, η φωτιά, το στερέωμα δηλαδή συμπαγής γη, αλλά και κάποιο αέριο που προκαλεί την οξείδωση για την καύση όποιων ουσιών είναι θρεπτικές, για όποιο ον σε όποιον πλανήτη στο σύμπαν. Ένας γενικότερος κανόνας είναι ότι συνήθως νοήμονα όντα βρίσκονται στον τρίτο πλανήτη από τον εκάστοτε αστέρα όπως το ηλιακό μας σύστημα αλλά και στον Σείριο το διπλό άστρο, που από ό,τι ξέρουμε ο τρίτος πλανήτης, ο Κένταυρος Β έχει υγρο νερό, στερεά γη και ατμόσφαιρα. Βέβαια κανένα άλλο ενδεχόμενο δεν αποκλείεται αν τα 4 αυτά στοιχεία είναι παρόντα σε άλλους πλανήτες. Εδώ λοιπόν πρέπει να πω πώς διαχωρίζεται η ύλη από την ενέργεια. Η ύλη μπορεί να είναι σε αέρια μορφή, σε στερεή και σε υγρή. Η ενέργεια όταν ταξιδεύει ελεύθερα έχει τη μορφή κύματος, όμως όταν καθηλώνεται σε μία συγκεκριμένη τροχιά όπως τα ηλεκτρόνια στα άτομα τότε λειτουργεί και φαίνεται ως σωματίδιο.

Ένα ωραίο παράδειγμα για να καταλάβουμε τον τρόπο με τον οποίο κινείται η ενέργεια είναι εάν να ρίξουμε μία πέτρα σε μία ήρεμη λίμνη. Αμέσως θα δούμε ομόκεντρους κύκλους να απομακρύνονται σιγά-σιγά και σε ίση απόσταση ο ένας από τον άλλον εκ του σημείου από το οποίο η πέτρα ερρίφθη. Όσο απομακρύνονται οι κύκλοι σβήνουν πάλι προς την ηρεμία λόγω της βαρύτητας που εξουδετερώνει το κύμα στο νερό που και αυτό εμφανίζεται κυματοειδές, καθώς και η βαρύτητα είναι μία μορφή ενέργειας όπως και τα κύματα του νερού. Στην προκειμένη περίπτωση το κύμα είναι σαφώς μία μορφή ενέργειας και όπως ταξιδεύει είναι οφθαλμοφανές ότι όταν η ενέργεια ταξιδεύει ελεύθερα είναι σε κυματοειδή μορφή.

Τελειώνοντας να πω ότι κανένα ον δεν θα φτάσει ποτέ στην πλήρη γνώση του κώδικα του σύμπαντος εκτός του μεγάλου πνεύματος, του αέναου τετραγράμματου θεού, που βρίσκεται παντού και πάντα και το εξηγώ απλά λέγοντας ότι τα όντα είναι σε ένα σημείο και ο νους τους καταλαμβάνει συγκεκριμένο χώρο και όχι άπειρο, όπως του αέναου κυρίου των δυνάμεων ο οποίος είναι πανταχού παρών εσαεί. Αμήν.

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να έρθω στη σύγχρονη εποχή και όχι μόνο με σκοπό να αναφερθώ στις κυματοειδείς συχνότητες που ονομάζουμε ήχο και είναι και αυτό μία μορφή ενέργειας. Ο ήχος παράγεται όταν με κάποιον τρόπο δημιουργούμε κυματοειδείς μορφές στον αέρα, είτε σε υγρό, είτε ακόμα διαπερνώντας το στερεό. Για παράδειγμα εάν ρίξουμε όπως προείπα μία πέτρα σε μία λίμνη ακούμε τον γδούπο του πεσίματος κατά τη βύθιση και στη συνέχεια τα κύματα που δημιουργούν ξαναλέω ομόκεντρους κύκλους, οι οποίοι σιγά-σιγά σβήνουν. Άλλος τρόπος είναι να πάλλουμε μία ελαστική επιφάνεια όπως ένα τύμπανο. Η λύρα του Ορφέα, το πρώτο μουσικό όργανο, έβγαζε κύματα από τον παλμό των χορδών της οι οποίες είχαν διαφορετικό πάχος. Ο Ορφέας διάλεγε το μέγεθος του κύματος ακουμπώντας με το νύχι και τις τρεις χορδές δημιουργώντας τις πρώτες συγχορδίες είτε ακόρντα. Ενώ λοιπόν είχε ορίσει την απόσταση που θα πάλλεται η κάθε μία χορδή χτύπαγε με τα μήλα των δαχτύλων του άλλου χεριού τις χορδές δημιουργώντας την πρώτη μουσική στην ιστορία. Ο Πυθαγόρας λένε ότι κατέγραψε τις νότες με κλάσματα τα οποία φαντάζομαι θα ήταν η απόσταση από την επάνω μεριά της λύρας ο αριθμητής και ο παρονομαστής από το νύχι μέχρι το τέρμα κάτω μέρος της λύρας. Εδώ πρέπει να πω πως αυτά τα κύματα ήχου εξαρτώνται απόλυτα από το πάχος της χορδής είτε της παλλόμενης επιφάνειας και το μέγεθος της επιφάνειας ή το μήκος της χορδής. Έτσι ίσως να μπορούσα να δώσω τον προσωπικό μου τρόπο που μπορούμε να γράψουμε την κάθε νότα ως ένα αποτέλεσμα ενός απλού πολλαπλασιασμού, ο οποίος είναι το μήκος της παλλόμενης χορδής (όσον αφορά τα έγχορδα) επί το πάχος της μετρημένο σε micrometer. Όσον αφορά της παλλόμενες επιφάνειες θα ήταν το εμβαδό της επιφάνειας ένας παράγοντας, το πάχος της και τέλος το πόσο σφιγμένη μπορεί να είναι μία επιφάνεια ελαστική και στρογγυλή όπως σε ένα τύμπανο. Το ξυλόφωνο ευκόλως με το εμβαδό και το πάχος της κάθε μπάρας είτε νότας. Στα πνευστά τώρα το μήκος και η διάμετρος του αυλού που το διαπερνάει ο αέρας και τα λοιπά.  Ελπίζω να σας κατατόπισα έστω και λίγο, αλλά θα γυρίσω λίγο πίσω να πω ότι ο ήχος είναι κυματοειδείς παλμοί που ταξιδεύουν στον αέρα κατά βάση.

Οι άνθρωποι μπορούν να αντιλαμβάνονται τους ήχους με το αισθητήριο όργανο που λέγεται ωτός, είτε αλλιώς αυτί. Μέσα λοιπόν στο αυτί υπάρχει αυτό που λένε τύμπανο. Μία ελαστική, κάπως στρογγυλή μεμβράνη που αναπαράγει τους ήχους που εισάγει μέσα στο αυτί αυτή η κατασκευή του που μοιάζει με ένα φυσικό ηχείο και εκεί με τα κατάλληλα νεύρα αντιλαμβανόμαστε ένα φάσμα ήχων, λίγο πάνω από τους υπόηχους και λίγο κάτω από τους υπέρηχους. Ήχοι οι οποίοι και αυτοί υπάρχουν, όμως το αυτί του ανθρώπου και η φυσική του ανατομία και δομή δεν του επιτρέπει να τους αντιληφθεί. Αυτά τα κύματα ήχου στον αέρα μετριούνται με τις συχνότητες Hz. Ένα Hz είναι το πόσα πλήρη κύματα από το ανώτερο σημείο της κυματομορφής μέχρι το κατώτερο σε ένα δευτερόλεπτο. Για να σας ταξιδέψω λίγο θα σας πω ότι τα κύματα που κυκλοφορούν γύρω από τη γη από τα ραδιόφωνα, τις τηλεοράσεις, τα κινητά, τα ραντάρ και τους δορυφόρους μπορούμε να τα ακούσουμε είτε να τα δούμε με τεχνικά μέσα που τα φέρνουμε στα ανθρώπινα βιολογικά μέτρα ώστε να μπορούμε να τα αντιληφθούμε με τις αισθήσεις μας, όπως η ακοή και η όραση, αλλά φανταστείτε έναν εξωγήινο που ίσως να μπορεί να ακούει μέχρι και τις συχνότητες του ραδιοφώνου με τη φυσική του ανατομία. Λίγο τρελό αλλά σε αυτό το σύμπαν τίποτα δεν είναι απίθανο. Δηλαδή τα ΚΗz των ραδιοφωνικών συχνοτήτων FM είναι και αυτά απλά ένα είδος κυμάτων ήχου τα οποία οι ραδιοφωνικοί δέκτες λαμβάνουν και μετατρέπουν τα ΚΗz σε μορφή που αντιλαμβάνεται το ανθρώπινου αυτί με ειδικά ποτενσιόμετρα με τα οποία διαλέγουμε του εκάστοτε ραδιοφωνικού σταθμού τη συχνότητα. Συντονισμένοι στη συγκεκριμένη εκπομπή της κεραίας του σταθμού που έχουμε ορίσει να βρίσκεται σε συγκεκριμένο φάσμα ΚΗz. Ο ήχος τώρα που εισπράττουμε και ακούμε, αυτό που παίζει ο σταθμός, έχει να κάνει με το εύρος της στάθμης που έχει κάθε κύμα ή καλύτερα ο συνδυασμός κυματομορφών που συνθέτουν ένα πλήρες κύμα με όσες υποκοιλότητες μπορεί να έχει ολοκληρώνοντας έναν πλήρη κύκλο σε ό,τι ΚΗz και να παίζει. Φανταστείτε λοιπόν έναν εξωγήινο με την ιδιότητα να συντονίζεται με αυτών των ειδών τους υπερήχους και να λαμβάνει το σήμα από τα 96,3 ΚΗz Rock FM είτε 105,2 ΚΗz Rebel. Τρελό ε;

Απίστευτο κι όμως έτσι είναι η φύση. Φανταστείτε λοιπόν ένα ανθρωποειδές που ακούει ραδιοφωνικούς σταθμούς κατ' επιλογή με τη φυσική του διάπλαση, δομή και ανατομία. Εδώ πρέπει να μιλήσω για την ένταση του ήχου που έχει να κάνει με το εύρος του κύματος και μετριέται σε Decibel (db). Δεν θα σας κουράσω άλλο με αυτά μου τα περίεργα λόγια περί ήχων, διότι είμαι σίγουρος ότι ήδη έχετε καταλάβει αρκετά είτε τουλάχιστον αυτά που χρειάζεται να ξέρετε περί του τι είναι ήχος. Το τελευταίο που θα πω είναι πως ο ήχος ταξιδεύει όπως είπα στον αέρα, αλλά και στα υγρά, όμως διαπερνάει και τα στερεά. Εδώ να πω πως όταν από τον αέρα περνάει ο ήχος σε κάποιο υγρό η συχνότητα του αλλάζει, κατεβαίνει, καθώς και τα Decibel ανάλογα με την πυκνότητα του υγρού όλο και πιο πολύ, όπως και μέσα από κάποια στερεά μπορεί ακόμα και να εκμηδενιστεί σε στερεά με ιδιαίτερα μεγάλη πυκνότητα μορίων. Κάτι που λέγεται αλλιώς στη φυσική το ειδικό βάρος, το οποίο είναι σχετικό με το βάρος του σώματος ανάλογα με τον όγκο. Διάφορες τεχνικές έχουμε εφαρμόσει με τις κυματοειδείς μορφές του ήχου, όπως οι υπέρηχοι οι οποίοι με τον αντίκτυπο από υπερήχους που στέλνουν μέσα στο κορμί του όντος λαμβάνουμε απόσταση, κίνηση, μέγεθος σε μορφή εικόνας η οποία φαίνεται σε κάποια οθόνη και με αυτόν τον τρόπο παίρνουν εικόνα από τα έγκατα ανθρώπων, είτε και ζώων. Τα δελφίνια και οι φάλαινες μέσα στη θάλασσα παράγουν υπερήχους και επικοινωνούν στη δικιά τους υποβρύχια γλώσσα χιλιόμετρα μακριά. Τα ραντάρ λαμβάνοντας πίσω υπερήχους που στέλνουν μέσα στην θάλασσα είτε στον αέρα λαμβάνουν στο σόναρ το ακριβές στίγμα για οτιδήποτε αντικείμενο τριγύρω και την κατεύθυνση του. Η εικόνα τώρα είναι ένας συνδυασμός σημείων από χρώματα, δηλαδή μία εικόνα. Οι πρώτες αναλογικές τηλεοράσεις δείχνανε 60 εικόνες το δευτερόλεπτο δηλαδή 60Hz είτε 60 καρέ. Όσον αφορά το τι δείχνανε είναι το σύνολο από κυματομορφές όπου στο κάθε κύμα το κάθε χρώμα ήτανε μία στάθμη αντίστοιχη της έντασης του ήχου που ονομάσαμε το εύρος του Decibel. Δύσκολο μου φαίνεται όντως να περιγράψω τον τρόπο που λειτουργούν οι τηλεοράσεις ή τουλάχιστον οι αναλογικές, διότι εκείνες ήταν όντως κυματομορφές σε μία συγκεντρωμένη δέσμη χρωμάτων, στην οποία δέσμη η στάθμη της κάθε κυματομορφής είτε σημείου της δέσμης αντιστοιχούσε σε ένα χρώμα σε συγκεκριμένο σημείο της οθόνης της τηλεόρασης με επιπρόσθετα 2 κυματομορφές που μεταφέρανε τον ήχο σε στερεοφωνική μορφή.

Οι υπολογιστές, οι ψηφιακές τηλεοράσεις και τα κινητά δεν μπορώ να αντιληφθώ τι είδους κύματα στέλνουν και εισπράττουν και το κατά πόσο στην όλη διαδικασία επεμβαίνουν δορυφόροι γύρω από τη γη. Σίγουρα δορυφόροι είναι πάντα μέσα, αλλά και καλώδια τηλεφώνου σταθερής με οπτικές ίνες συνδέουν αυτό που λέμε διαδίκτυο είτε ίντερνετ και στέλνουν κωδικοποιημένα ψηφιακά κύματα που βασίζονται στα bit, δηλαδή 0 και 1, όπου 8 bit κάνουν ένα byte είτε 28 συνδυασμούς που είναι στο σύνολο 256. Τα χρώματα κωδικοποιούνται στο δεκαεξαδικό σύστημα δηλαδή σαν μαθηματικά με 16 χαρακτήρες και όχι 10 όπως τα μαθηματικά που γνωρίζουμε. Οι υπολογιστές χρησιμοποιούν 24 bit πιο παλιά, τώρα 36 ίσως και 64 bit για να δημιουργήσουν κωδικοποιήσεις πληροφοριών αποτύπωσης τους όσον αφορά τα δεδομένα. Το byte είναι το στάνταρ και ό,τι αποθηκεύεται είτε σε μνήμη είτε σε αποθηκευτικά μέσα μετριέται σε byte, kilobyte, megabyte, gigabyte, terrabyte και όπου φτάσει.

Νομίζω ότι έπιασα όλη την γκάμα μετάδοσης πληροφορίας σε αυτή μου τη μελέτη από το αναλογικό μέχρι το ψηφιακό. Δεν θα σας κουράσω άλλο, ελπίζω να ήμουν επεξηγηματικός και σαφής.

Τελειώνοντας όμως θα πω ότι ένα δευτερόλεπτο αναλογικού ήχου έχει άπειρες στιγμές ενώ το ψηφιακό μέσο αποθηκεύει κάποιον αριθμό σημείων είτε στιγμών και συγκεκριμένα το ISO για το cd είναι, ήταν και θα είναι 44.100 στιγμιότυπα το δευτερόλεπτο με εύρος στάθμης κυματομορφής 16 bit δηλαδή 216 από το ανώτερο σημείο της κυματομορφής μέχρι το κατώτερο. Όλα τα υπόλοιπα δημιουργούνται με ένα κομμάτι κώδικα είτε αλλιώς έναν αλγόριθμο.

Σε αυτό το σημείο έρχομαι να κάνω μια διαπίστωση και ορισμό περί ήχου ή τουλάχιστον όταν είναι αναλογικός και να τον ονομάσω ηχόνιο, παίρνοντας σαν παράδειγμα τα gravitons της βαρύτητας και τα φωτόνια του φωτός. Όσον αφορά τώρα τις αναλογικές δέσμες φωτός της αναλογικής τηλεόρασης δεν θα το πω φωτόνια, διότι τα φωτόνια είναι το φως το ίδιο, αλλά ίσως θα τα ονόμαζα εικόνια είτε πρισματόνια. Εξάλλου όλοι γνωρίζουμε ότι η ενέργεια πλέον αποδεδειγμένα είναι η μικρότερη μονάδα ύλης. Το όνομα πρισματόνια το επέλεξα να το αναφέρω μιας και ένα πρίσμα όταν το διαπερνούν φωτόνια μας δίνει όλο το φάσμα των χρωμάτων, είτε τουλάχιστον αυτά που μπορεί να δει το ανθρώπινο μάτι, δηλαδή κάτω από το υπεριώδες και πάνω από το υπέρυθρο χωρίς όμως να αποκλείεται η περίπτωση το πρίσμα να βγάζει το πλήρες φάσμα χρωμάτων ακόμα και αυτά που οι άνθρωποι δεν βλέπουμε. Όσον αφορά τα ψηφιακά σήματα δεν διαφέρουν πολύ από το ηλεκτρικό ρεύμα, μόνο που δεν είναι συνεχές είτε εναλλασσόμενο, αλλά κρυπτογραφημένος κώδικας που μεταφέρει πληροφορία από τη συσκευή που την κωδικοποιεί, στη συσκευή που την αποκωδικοποιεί και την αναπαράγει ώστε να γίνει και σε μας εικόνα, είτε ήχος.

Το ενδιαφέρον βέβαια με τους υπολογιστές και την ψηφιακή τεχνολογία είναι ότι μας δίνει μεγάλη δυνατότητα στο να αλληλεπιδρούμε με την επονομαζόμενη καθώς λέγεται εφαρμογή λογισμικού είτε είναι σε υπολογιστή, σε κάποιο καντράν κάποιου οχήματος, είτε σε συσκευές κινητής τηλεφωνίας, είτε ακόμα και σε κάποιο ρομπότ.

Ο πυρήνας της γης φλέγεται, βράζει και είναι γεμάτος με λάβα. Πιστεύω πως αυτό το γεγονός είναι και το κλειδί για το οποίο η γη όπως και όλοι οι πλανήτες περιφέρονται γύρω από τον ήλιο με μία μυστήρια αστροφυσική εξήγηση. Στον πάτο της αβύσσου του ωκεανού ως γνωστόν τα φωτόνια του ήλιου δεν φτάνουν και για αυτό τον λόγο είναι πάντα σκοτεινά. Η πίεση αυξάνεται τρομακτικά και εκεί αναπτύσσονται μυστήρια και άγνωστα στον πολιτισμό είδη ψαριών είτε αλλιώς θαλάσσια είδη τα οποία αντέχουν αυτού του είδους την ατμοσφαιρική πίεση. Λένε πως είναι τερατόμορφα με φρικτά σχήματα και ιδιότητες. 

Εδώ όμως έρχομαι να σας πω πως ο λόγος που η πίεση αυξάνεται τόσο ραγδαία κατεβαίνοντας είναι διότι η άμμος στον πυθμένα γίνεται διάλυμα με το αλατόνερο και είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο το νερό είναι βαρύτερο. Επίσης αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο εκεί είναι σκοτεινά και δεν φτάνουν οι ακτίνες του ήλιου λόγω της άμμου.

Τώρα θα σας θυμίσω πως καθώς καταδυόμαστε τα νερά είναι όλο και πιο ζεστά. Ε λοιπόν στον πυθμένα του ωκεανού το νερό βράζει, κάνει μπουρμπουλήθρες ή αλλιώς κοχλάζει από τη θερμότητα στο βάθος της γης και αυτός είναι ο βασικός λόγος, ίσως και ο μόνος λόγος, που η άμμος ανυψώνεται, γίνεται μείγμα με το νερό, αυξάνει την ατμοσφαιρική πίεση και δεν αφήνει τις ακτίνες του ήλιου να φτάσουν τόσο χαμηλά. 

Αυτό μπορούμε να το κατανοήσουμε ευκολότερα λαμβάνοντας υπόψη τα γεωθερμικά σπίτια που κατασκεύαζαν οι αρχαίοι Ινδιάνοι Ανασάζι όπου παρόμοια βλέπουμε στην επιφάνεια του πλανήτη Άρη. Δηλαδή με μακριά πύλη και ημιστρόγγυλα σαν τα ιγκλού όπως ακόμα και σήμερα τα κατασκευάζει η ελεύθερη φυλή Ινδιάνων του βόρειου πόλου, οι Εσκιμώοι. Εν τέλει αυτό το γεωθερμικό σύστημα δεν είναι τίποτα άλλο από ένα βαθύ πηγάδι στο κέντρο του σπιτιού που ανεβάζει θερμότητα από τα βάθη της γης.